Bir alttaki postta registry ile değiştirilen ayarın Vb.script ile yapılışı :

Terminal server ‘ a RDP protokolu üzerinden bağlantı yapmak için default olarak 3389 TCP portu kullanılır. Portu değiştirmek istiyorsanız registry üzerinde aşağıda belirtilen anahtar üzerinde değişiklik yapmanız gerekir. HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Terminal Server\WinStations\RDP-Tcp\PortNumber PortNumber anahtarını açıp dilediğiniz port numarasının decimal değerini girebilirsiniz.

PsExec, komutları uzaktaki sistemlerde çalıştırarak sonuçları kendi bilgisayarınız da görüntülenmesini sağlayan, dolayısıyla işlem yerel bilgisayarınızda yapılıyormuş gibi çalışmanıza olanak tanıyan bir komut satırı aracıdır.

PsExec’i ücretsiz olarak Microsoft’un satın aldığı Sysinternals sitesinden indirebilirsiniz (http://www.microsoft.com/technet/sysinternals/utilities/psexec.mspx )

PsTools Paketi
PsExec, toplamda 11 araçtan oluşan Sysinternals PsTools paketinin bir parçası. Bu süitin bir parçası olarak da Windows NT 4.0 ve sonrasına destek vermek, konsol üzerinden uygulanmak ve hem yerel, hem uzak sistemlerde çalışabilmek gibi bazı spesifikasyonları karşılamak zorunda. PsTools araçları uzak sistemlerde herhangi bir kurulum veya ek yazılım bulunmasını gerektirmiyor, ayrıca uzak sistemlere erişim için alternatif güven belgeleri düzenlemenize izin veriyor. Paketin PsTools olarak isimlendirilmesinin temel sebebi, tüm üye araçların isimlerinin Ps önekine sahip olması.

Çoğu PsTools aracında olduğu gibi, PsExec’in uzak sistemlerde çalışabilme yeteneği yerel ve uzak sistemlerin dosya ve yazdırma paylaşımının aktif olmasına (örneğin Workstation ve Server servisleri) ve varsayılan Admin$ paylaşımının (\windows klasöründe yer alan gizli paylaşım) uzak sistemde tanımlanmış olmasına bağlıdır.

PsExec
PsExec’in komutları uzak makinelerde herhangi bir kuruluma ihtiyaç duymadan çalıştırabilme yeteneği, uygulamayı çok basit hale getirir.
Bununla birlikte eğer PsExec’in yetenekleri sadece uzak sistemlerdeki programları çalıştırabilmekle sınırlı kalsaydı kullanışlılığı kısıtlanmış olurdu.
PsExec’in konsol uygulamalarının girdilerini ve çıktılarını yönlendirebilme yeteneği onu oldukça esnek ve becerikli bir yönetim aracı haline getiriyor.

Resim’de PsExec’in komut satırı opsiyonlarını ve yeteneklerine dair ipuçlarını görebilirsiniz. Çoğu Windows yönetim konsolu aracı sadece yerel sistemler üzerinde çalışabilir.
PsExec sayesinde bunların herhangi birini uzaktan çalıştırılabilir hale getirebilirsiniz. Örneğin PsExec, sistemin ağ adaptörünün TCP/IP konfigürasyonunu görüntüleyen Ipconfig aracını uzaktaki bir sistemin konfigürasyonunu görüntülemek amacıyla kullanabilir. Bunun için şu örnek komutu kullanabilirsiniz:

psexec \\remote ipconfig

Burada remote sorgulamak istediğiniz sistemin adı veya IP adresidir. Sistemin Ipconfig bilgilerini, sanki kendi bilgisayarınızınkini görüntüler gibi görüntüleyebilirsiniz.

Eğer çalıştıracağınız programın konumunu belirtmezseniz, PsExec, komutu uzaktaki sistemin \windows\system32 klasöründeymiş gibi çalıştırır. Çalıştıracağınız programın bu konumda olmadığını biliyorsanız, bu durumda uzak sistemde tam olarak yer aldığı konumu belirtin; yerel bir aracı uzak bir sistemdeymiş gibi çalıştırmak istiyorsanız, dosyanın yerel konumuyla birlikte c komut anahtarını kullanın. -C anahtarı, PsExec’in çalıştırılacak olan aracı uzak sisteme kopyalayarak bu konumdan çalıştırmasını ve çalışması sonlandığında uzak sistemden silmesini sağlar.

PsExec’in oldukça güçlü bir diğer konsol yönlendirme yeteneği de, uzak sistemlerde tıpkı yerel sistemde olduğu gibi bir komut satırı açarak işletebilmesidir. PsExec’in bu kullanımı yerel sistemdeki Telnet istemcisiyle uzak makinedeki Telnet servisine bağlanmaya benzer. Fakat PsExec kullanırken uzak sistemde çalışan Telnet servisine veya başka herhangi özel bir servise ihtiyacınız yoktur. Bunun için sadece şu komutu girmeniz yeterlidir:

psexec \\remote cmd

Uzak sistemde bir konsol komutunu çalıştırmak isterseniz, komut satırında /c anahtarıyla birlikte çalıştırmak istediğiniz
komutu girin. Örneğin aşağıdaki komut, uzak makinedeki Windows sürüm numarasının yerel makinedeki konsolda görüntülenmesini sağlar:

psexec \\remote cmd /c ver

PsExec’in bir diğer yaygın kullanımı, etkileşimli olmayan bir arabirimle hotfix ve yamaları ağ üzerindeki uzak sistemlere kurabilme yeteneğidir. İşi daha da kolaylaştırmak için PsExec çok sayıda bilgisayarın ismini veya bilgisayar isimlerinin içinde listelendiği metin dosyalarını kullanabilir, hatta \\* özel ismi sayesinde mevcut domain üzerindeki tüm bilgisayarları işleme alabilir. Örneğin Microsoft MyDoom temizleme aracını Remote ve Remote1 adlı bilgisayarlarda çalıştırarak temizlik raporlarını bir dosyaya kaydetmek için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz :

psexec \\remote,remote1 -c doomcln.exe -s 2> results.log

iş bittiğinde, proses diğer proseslerin okuyabileceği bir tamsayı yaratır. Programlar çoğu zaman bu çıkış kodunu kullanarak işlemin başarılı veya başarısız olduğunu anlayabilirler.

PsExec ile başlatılan herhangi bir işlem tamamlandığında, PsExec prosesin çıkış kodunu kendi çıkış kodu gibi yansıtır.

Bu çıkış kodunun ne anlama geldiğini anlayabilmek için genellikle çalıştırdığınız programı denemeniz veya dokümanlarını okumanız gereklidir, fakat çıkış kodu 0 genellikle işlemin düzgün biçimde yerine getirildiğini gösterir.

-S anahtarı PsExec’e komutu System hesabı altından çalıştırması gerektiğini belirtir.

PsExec Güvenliği
PsExec arabirimlerinin Windows güvenliğiyle etkileşimi konusunda birkaç şeyden haberdar olmanız gerekir. Varsayılan olarak uzak sistemde çalıştırdığınız proses, PsExec’i çalıştırdığınız sistemdeki Windows hesabını taklit eder. Bu taklit güvenlik açısından bakıldığında belli konumlardan sınırlandırılmıştır.

Yerel hesap tüm ağ kaynaklarına sınırsız erişim yetkisine sahip olsa bile, uzak proses bu ayrıcalığa sahip olmayabilir.
Kullandığınız hesap uzak sistem üzerinde yerel yönetici ayrıcalıklarına sahip değilse çalıştırmak istediğiniz proses ağ
kaynaklarına ulaşmak isteyecektir, veya prosesi farklı bir hesap altından çalıştırmanız gerekecektir. Bu durumda PsExec’in -u anahtarını kullanarak alternatif bir hesap adı belirleyebilirsiniz. Örneğin aşağıdaki komutu kullanarak Ipconfig’i uzak sistemdeki Administrator hesabı üzerinden kullanabilirsiniz:

psexec \\remote -u remote\administrator -p adminpass ipconfig

-U anahtarıyla belirttiğiniz kullanıcı adının parolasını girmek için -p anahtarını kullanmanız gerekir. Eğer –p anahtarına giriş yapmazsanız PsExec size parolayı soracaktır. Güvenlik gerekçesiyle PsExec, şifre girişi sırasındaki tuş vuruşlarını ekranda görüntülemez.

PsExec için alternatif güven belgeleri tanımladığınızda, uzak proses bu güven belgelerine uygun olarak çalışacak ve alternatif hesabın sahip olduğu ölçüde ağ kaynaklarına erişim hakkına sahip olacaktır.

Farklı bir hesap altından çalışmak için, PsExec mutlaka bu hesabı kullanarak uzak sisteme giriş yapmalıdır. PsExec’in bu nedenle uzak sistemde bir şifreye sahip olması gereklidir ve şifre yerel sistemden düz metin olarak gönderilmelidir. Bu gerçek, yerel ve uzak sistem arasındaki iletişiminizi izinsiz olarak denetleyen birilerinin bu şifreyi ele geçirebileceği anlamına gelir.

Uzak prosesleri, aynı zamanda Windows servislerini ve Windows proseslerini (Winlogon, Local Security Authority Subsystem Service-LSASS gibi) çalıştıran System hesabıyla da kullanabilirsiniz.

System hesabı oldukça güçlü imtiyazlara sahiptir. Bazı dosya sistemi ve registry ayarları sadece System hesabı tarafından değiştirilebilmelerine olanak sağlayacak güvenlik ayarlarına sahiptir.

Bunlara örnek olarak HKEY_LOCAL_MACHINE\SAM registry alt anahtarı ve Windows 2000 ve sonrası sistemlerde her volüm altında yer alan \System Volume Information klasörü örnek verilebilir.

Örneğin, SAM alt anahtarı altındaki veriler konusunda dizginleyemediğiniz bir meraka sahipseniz (ki bu alt anahtarın içeriği System hesabından giriş yapmadığınız sürece boş görünür), PsExec’i tıpkı Runas komutunu kullandığınız gibi
kullanarak Regedit programını System hesabı altından çalıştırabilirsiniz. Bu işi yapan komut aşağıdaki gibidir:

psexec -s –i c:\windows\regedit.exe

Dikkat ederseniz komut uzak bilgisayar ismini ve -i (interaktif) anahtarını içermemektedir. Bu komutu çalıştırdığınızda, System hesabını kullanmakta olduğunuz bilgisayarın masaüstünde belirir ve HKEY_LOCAL_MACHINE\SAM ve HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM alt anahtarlarının içeriğini görüntüler. Burada eğer -i anahtarını kullanırsanız Regedit ekranının uzak sistemin ekranında görüntülenmesine neden olursunuz. Bu da sadece uzak sistemdeki
işlemleri kendi bilgisayarınızda görüntülemenize olanak sağlayacak bir grafik kullanıcı arabirimine sahip olmanız durumunda işinize yarayacaktır.

Son güvenlik uyarısı da virüslerle ilgili.Çoğu virüs ağ üzerinde yayılmak için PsExec’i kullanırlar, bu nedenle çoğu antivirüs üreticisi PsExec’i bir Truva atı veya solucan olarak tanımlar. Unutmayın ki PsExec’in uzak makinelerde
çalışabilmesi için, uzak makinelerin administrator grubunda bulunan bir hesap üzerinden çalıştırılması gereklidir.

Kullanımı;
psexec [\\computer[,computer[,..] | @file ][-u user [-p psswd]][-n s][-l][-s|-e][-i][-x][-c [-f|-v]][-d][-w directory][-
][-a n,n,…] cmd [arguments]
computer
PsExec’in hangi bilgisayar veya bilgisayarlarda çalıştırılacağı belirler. Eğer boş bırakırsanız local sistemde çalışır, eğer bilgisayar ismi olarak “\\*” verilirse içinde bulunulan domaindeki bütün bilgisayarlarda uygulama çalıştırılır.
@file
PsExec’in yazı dosyasında listelenen her bilgisayar için çalışmasını sağlar

-a
Uygulamanın hangi işlemcide işleyeceğini belirliyor. Örnek olarak uygulamayı CPU 2 ve
CPU 4’te işletmek için “-a 2,4″ parametresini girmek lazım.
-c
Belirtilen programı uzak bilgisayara kopyalar. Eğer boş bırakılırsa uygulamanın uzak sistemde çalıştırılabilir sistem yolu üzerinde bulunması gereklidir.
-d
Uygulamanın bitmesini bekleme. Sadece interaktif olmayan uygulamalarda kullanılmalı.
-e
Belirlenmiş kullanıcı profilini yükler.
-f
Program uzak sistemde yüklü olsa bile kopyalar.
-i
Uzak sistemin masaüstü ile etkileşecek şekilde programı çalıştırır.
-l
Süreç limitli kullanıcı olarak çalıştırır.
-n
Uzak bilgisayardan timeout zamanını saniye cinsinden belirler.
-p
Kullanıcı adına özel şifre belirler. Eğer değer boş geçilirse şifre girişi için bir ekran açar.
-s
Uzak süreç Sistem hesabı ile çalışır
-u
Uzak bilgisayara giriş için kullanıcı adı belirler.
-v
Program eğer uzak bilgisayardakinden yeni veya daha üst versiyondaysa kopyalar.
-w
Sürecin çalışacağı klasörü belirler.
-x
Kullanıcı arabirimini Winlogon masaüstünde gösterir.
-priority
Sürecin çalışma önceliğini belirler -low, -belownormal, -abovenormal, -high veya -realtime program çalışacak programın ismi.

Eğer Terminal Server’ a oturum açan kullanıcılarınızın her session taleplerinde username ve password girmeden otomatik olarak logon olmalarını istiyorsanız ; İlk olarak Terminal Server üzerinde Local Policy’ i objesi üzerinde Computer Configuration /Administrative Templates / Windows Components / Terminal Services / Encryption and Security anahtarı altında Always prompt client for password upon connection özelliğini Disable etmeniz gerekir. Ardından kullanıcı tarafında Remote Desktop Connection üzerinde “ General ” tabında kullanıcı logon bilgilerini girip bağlantı objesini “rdp” uzantılı bir dosya olarak kaydedin. Kaydedilen bağlantı objesini kullanmak terminal server ‘ a otomatik logon olmak için yeterli olacaktır.

Administrator account’u ile login olmakta ne var diyebilirsiniz ancak Vista’da Administrator kullanıcı hesabı güvenlik amacıyla gizlenmiş durumda. Bu Administrator kullanıcı hesabının Vista’da güvenlik altına alınması nedeniyle, disabled durumda olmasından kaynaklanıyor.

Windows Server R2, dendiğinde yeni bir Server sürümü yada bir pack demek yanlış olur. R2 yeni ek bileşenler paketleri ile birlikte lisans gerektiren bir üründür.

R2’nin yüklenebilmesi için Windows Server 2003 SP1’in kurulu olması gerekmektedir. R2 CD setindeki birinci cd W2003 SP1’i içeriyor, R2 ikinci cd de bulunuyor.

W2003 Server R2’nin getirdiği yeniliklere değinmeden önce SP1 kurulu bir sisteme R2’nin normal kurulum yolu dışında command line’dan nasıl kurulacağından bahsedeyim;

2. CD’deki SETUP2.EXE bu konuda başlangıç noktamızı oluşturuyor, exe’nin parametreleri yardımı ile komut satırından sadece tek satır komutumuzu girerek bu işlemi birçok makinede oturduğumuz yerden yapma imkanımız çoğalıyor.

Parametrelere değinirsek /productkey veya /p parametresine 25 harflik R2 key’imizi giriyoruz, kurulumun arka planda gerçekleşmesini istiyorsanız /quit parametresini de ekleyelim ve /a parametresi de Lisans anlaşmasını otomatik olarak okuyup onaylayıp imzaladığınızı J belirten parametremiz. Eveeet bunları da eklediğimizde ortaya aşağıdaki gibi bir satır çıkıyor, tek yapmanız gerek artık enter’a basmak…

X:\CMPNENTS\R2\SETUP2.EXE /productkey:LOREM-IPSUM-DOLAR-LOREM-IPSUM /quiet /a

Microsoft DFS terimi biraz yanlış adlandırmış bir terim. Distributed File system (Dağıtılmış Dosya Sistemi), gerçek bir dosya sistemi değildir. Aslında DFS, kullanıcıya gerçek bir sürücüdeki yapı gibi görünen mantıksal bir dosya sistemi sunar. Ama bu dosya sisteminin içindeki ögeler aslında çok sayıda bilgisayar üzerinde bulunuyor olabilir.

Yani bu demek oluyor ki ; DFS kullanarak ağ üzerinde paylaştırılmış olan tüm kaynakları tek bir çatı altında toplayarak ağ kullanıcılarınızın hizmetine tek paylaşımla sunabilirsiniz.

Bu sayede kullanıcılar ulaşmak istedikleri paylaştırılmış kaynaklara daha hızlı bir şekilde erişebiliyorlar. Çünkü bütün kaynakların yerini tek tek bilmek yerine, sadece DFS Root’a erişerek, buradan diledikleri dosyaya erişebileceklerdir.

Örneğin şirketinizde bir bölümde görevli çalışanlarınızın sadece o bölümün ilgili kaynaklarına tek bir merkezden ulaşmasını istiyor ve olası bir dağınıklığın önüne geçmeyi planlıyorsunuz. Bu aşamada sizin bir DFS kurup yapılandırmanız gerekir.

DFS konusuna girerken bilmemiz gereken bazı kavramlar var. Şimdi bunlara bir göz atalım:

DFS Root: Sıradan klasör-dosya dizin sistemine benzeyen hiyeraşinin en üst düzeyidir.
DFS Link: DFS Root (Kök) dizini ile paylaşılan DFS klasörü arasındaki bağlantıya verilen isimdir.

Kurulum aşaması ;

DFS kurulumunu başlatmak için, Start - Programs - Administrative Tools - Distributed File System seçeneğini çalıştırın.

Karşınıza Distributed File System penceresi gelecektir. İlk olarak DFS Root dizini oluşturmamız gerekiyor. Bunun için Action menüsüne tıklayarak “New DFS Root” seçeneğini çalıştırın. Bu aşamada kurulum sihirbazı devreye girecektir. İlk adımı Next tuşuna tıklayarak geçtikten sonra diğer aşamada size DFS Root’un hangi tipte oluşturulacağı ile ilgili iki şık sunacaktır. Bunlar sırasıyla:

Create a domain DFS root: Active Directory içinde yayınlanırlar ve kopyaları (Replication) oluşturulabilir. Oluşturulan bu Replikalar sayesinde bir DFS Root çökerse, kullanıcılar diğer DFS Root’a yönlendirilirler. Böylece Fault Tolerance (Hata Toleransı) ve yük dağılımı sağlanmış olur.

Create a standalone DFS Root: Active Directory içinde yayınlanmazlar ve bu tip DFS Root’larda, Replication kullanılmaz.

Ben “Create a domain DFS root” seçeneğini işaretleyip devam ediyorum.

Bir sonraki aşamada ise DFS Root kuracağımız Domain’i seçmemiz gerekiyor. Domaini belirledikten sonra kuruluma devam edebiliriz.

Karşımıza DFS Root’un kurulacağı makinenin ismini yazmamızı isteyen bir pencere gelecektir. Buradaki alana DFS Root kurulacak makinenin ismini yazmanız yeterlidir. Daha sonraki adımda DFS Root görevini üstlenecek klasörü belirlememiz gerekiyor. Burada önceden oluşturmuş olduğunuz bir klasörü veya kendi belirleyeceğiniz başka bir klasörü DFS Root klasörü olarak belirleyebilirsiniz.

Biz, Network’teki tüm paylaşılmış klasörlerin yer alacağı PaylasilmisKlasorler adlı bir klasör oluşturduk C dizininde. Devam ettiğimizde, bize oluştumuş olduğumuz DFS Root için bir isim belirlememizi isteyen bir pencere karşımıza gelecektir. Burada “DFS Root name” kutucuğuna oluşturmuş olduğunuz DFS Root için bir isim yazın. “Comment” bölümüne ise açıklama yazabilirsiniz.

Kurulum Sihirbazının en son ekranında size, gerçekleştirmiş olduğunuz bütün işlemlerin bir dökümünü verecektir. Bu aşamadan sonra “Finish” düğmesine basarak kurulumu bitiriyoruz.

Ayarların yapılması :

DFS Root dizinini oluşturduktan sonra şimdiki aşamada DFS bağlantıları (DFS Links) yaratmamız gerekli. Bu sayede kullanıcılar DFS Root’ta bulunan bu klasör şeklindeki linkleri kullanarak istedikleri kaynaklara vakit kaybı yaşamadan ulaşabilecekler. Yeni bir DFS bağlantısı oluşturmak için yaratmış olduğumuz DFS Root’un üzerine sağ tıklayıp “New DFS Link” seçeneğine tıklıyoruz. Karşımıza gerekli ayarlamaları yapacağımız pencere geliyor. Burada “Link name” kısmına vereceğimiz linkin adını yazıyoruz. “Send to user to this shared folder” bölümüne ise, oluşturmuş olduğumuz bağlantıya tıklanıldığında yönlendirilecek klasörün adresini yazmamız gerekli. Bu pencerede istersek bağlantı için bir açıklama ve ne kadar süre o bilgisayarın önbelleğinde kalacağı gibi ayarları yapmamızda mümkün. Artık oluşturmuş olduğunuz bağlantıya tıklayan kullanıcılar belirlediğiniz klasöre yönlendirilecekler.

Can simidi: Replication

DFS kullanarak link verdiğimiz kaynakların başka bir makinede de olduğunu varsayarsak şöyle bir senaryo yazabiliriz. Mesela bizim kurup yapılandırdığımız DFS Root’umuzda bulunan linklerin hedef gösterdiği makinede bir aksaklık meydana geldi. Bu aşamada doğal olarak bütün DFS Linkler’i de kırılmış yani etkisiz hale gelmiş olacaktır. Böyle bir durumda aynı kaynaklar eğer başka bir makine üzerinde de varsa Replication özelliği kullanılarak bu DFS Linkleri diğer bir makineye de yönlendirilebilir.

Replication sadece DFS Linkleri üzerinde uygulanmıyor. Aynı şekilde DFS Root dizinini de Replication işleminden geçirebiliriz. Doğal olarak bu işlemlerin bizlere sağlamış olduğu avantajlardan da yararlanmış oluruz. Yapılacak olan yük dağılımı ile ağımızdaki DFS sistemimiz daha sağlıklı bir şekilde çalışacaktır.

İzleyeceğimiz iki çeşit Replication seçeneği var. Bunlar Manual ve Automatic Replication seçenekleri. Manual Replication seçeneğinde çoğaltma işleminin yönetici tarafından başlatılması gerekir. Otomatik çoğaltma seçeneği ise, varsayılan olarak 15 dakikada bir dosyalardaki değişiklikleri tüm kopyalara yansıtır. Otomatik çoğaltma sadece NTFS bölümünde saklanan dosyalar üzerine uygulanabilir.

Bunun yanında, herhangi bir istemci makineden, DFS sistemini kullanmak isterseniz Start - Programs - Administrative Tools - Distributed File System seçeneğini çalıştırın. Daha sonra da”Display an Existing DFS Root” komutunu verin. Bu aşamada DFS Root dizininin adını girmeniz istenecektir. DFS Root dizininin adını girdikten sonra bu hizmeti kullanabilirsiniz.

Sonuç Olarak

Sonuç olarak, özellikle bol miktarda bilgisayarın paylaşıma açık olarak kullanıldığı yerel iletişim ağlarında a komşularına giren kullanıcıların karşısına çıkan onlarca paylaşım klasörünün yaratacağı karmaşadan kurtulmak istiyorsanız, DFS sistemini kullanarak ağınızı daha derli toplu bir hale getirebilirsiniz. Bu sayede hem kullanım aşamasında çıkan sorunları giderebilecek hem de kullanıcıların ağı daha verimli ve tek bir yerden daha pratik olarak kullanmasını sağlayabileceksiniz.

Daha ayrıntılı bilgi için ekte verdiğim dökümanlardan faydalanabilirsiniz. Kurulumdan önce genel bir yapının planlanıp kuruluma ondan sonra geçilmesi faydalı olacaktır.

DFS Adım adım klavuzu

W2K3 R2′deki Dağıtılmış DFS Çözümüne Genel Bakış

Dağıtılmış Dosya Sistemleri Tasarlama

Security günlüğüne yazılan belli bir olay(event) için günlük mail atılsın istiyorsanız. Örneğin Event ID’si 644 olan ve kullanıcıların hesabının kilitlendiğini belirten olaylar bana günlük mail olarak gelsin diyorsanız, bu işlemi aşağıdaki şekilde yapabilirsiniz :

Bu işlemi Event ID’sini bildiğiniz herhangi bir olay için gerçekleştirebilirsiniz. Bunun için aşağıdaki programlara ihtiyacınız olacak.

- Windows 2000 Resource Kit içinde bulunan Dumpel.exe (Dump Event Log) programı (Bu programı http://support.microsoft.com/kb/927229 adresinden indirebilirsiniz.)

- Internetden freeware olarak indirebileceğiniz ve komut satırından mail yollamaya yarayan Blat programı. (Bu programı da http://sourceforge.net/project/showfiles.php?group_id=81910 adresinden indirebilirsiniz.

Bu programlardan Dumpel.exe programı, basitçe Event Viewer’daki kayıtların bir text dosyaya alınmasını sağlar. Programı bir çok parametre ile kullanılabilir ve bu parametreler yardımıyla olay günlüğündeki sadece belli olayları text dosyaya alabilirsiniz. Komutun temel kullanım parametreleri şöyledir.

dumpel -f file [-s \\server] [-l log [-m source]] [-e n1 n2 n3...] [-r] [-t] [-d x]

Eğer Event Viewer’daki kayıtlar içinde sadece sizin belirlediğiniz Event ID’ye sahip olanlarını bir text dosyaya almak istiyorsanız bu durumda dumpel.exe’yi aşağıdaki parametreler ile birlikte kullanmalısınız. Ben aşağıdaki örnekte Event ID’si 644 olan ve kaynağı da Security olan olayların C’nin altında oluşturulacak event644.txt dosyasına alınmasını istediğimden komutu şu şekilde yazıyorum.

dumpel -f c:\event644.txt -l security -m security -e 644

Bu programın parametreleri hakkında daha geniş bilgiyi programın kurduğu klasördeki dumpel_d.html dosyasında bulabilirsiniz.

İkinci programımız olan Blat ise bizim belirlediğimiz bir dosyayı yine bizim belirleyeceğimiz bir mail adresine yollama işini yapan ve komut satırından çalıştırılan bir program. Bu program da dışarıdan bir çok parametre kabul ediyor ve gerçekten oldukça kullanışlı bir program. Ben örneğimizde dumpel.exe tarafından oluşturulan ve C’nin altındaki event644.txt dosyasının test@test.com adresine yollanmasını istiyorum. Bunun için önce Blat tarafından kullanılacak SMTP server’ı ve mail hesabını blat’a bildirmemiz lazım. Bu işlemi gerçekleştirmek için aşağıdaki komutu giriyoruz;

blat -install mail.test.com test@test.com

Buradaki “mail.test.com ” blat’ın kullanacağı SMTP server’ın adresini, test@test.com‘da kullanacağı mail hesabını belirtiyor. Bu ayarları yaptıktan sonra sıra blat’a bizim belirlediğimiz dosyayı mail atacak şekilde parametre girmeye geldi. Çalıştıracağımız komut şu şeklide olacaktır.

blat c:\event.txt -subject “Günlük Security Event Viewer Mesajı” -to test@test.com

Blat’ın kullanımı hakkında detaylı bilgiyi programla birlikte gelen readme.txt dosyasında bulabilirsiniz.

Yukarıda yaptığımız işlemlerin belirli zaman aralıklarında otomatik olarak gerçekleştirilmesini istiyorsak yukarıda kullandığımız komutları birer bat dosyası yapıp Zamanlanmış Görev olarak bu komut dosyalarının çalıştırılmasını sağlamak. Bundan böyle olay günlüğüne yazılan ve Event ID’si sizin tarafınızdan belirlemiş olan olaylar yine sizin belirleyeceğiniz zaman aralıklarında size mail ile bildirilecektir.

Bu gibi işlemleri MOM 2005 ,  anlık olarak izleyerek istediginiz olayıda gerçekleştirmenize imkan sağlamaktadır. MOM 2005 daha çok, büyük firmaların kullanmış oldukları bir program oldugundan daha küçük bir sürümü olan ve yeni çıkacak olan System Center Essentials 2007 kullanılabilir, tabi şimdilik Beta2 seviyesinde. Bu ürün ile ilgili küçük bir not: SC Essentials 2007 , çok kısaca SMS ve MOM ürününün birleştirilmiş halidir diyebiliriz, sadece 15 server’a kadar izleme yapılmasına olanak sağlar. Daha ayrıntılı bilgiyi daha sonra verecegim…

Windows 2003 veya XP ‘yi ilk kurduğumuz da çalışma ortamımıza göre değişebilecek gereksiz bazı servislerin de çalıştığını gayet iyi biliyoruz..
Windows 2003/XP kurulu sistemimizi biraz daha hızlandırmak için kademe kademe yapabileceğimiz bazı şeyler vardır..

İlk olarak kullanmayacağımız servisleri kapatalım. Öncelikle kapatmamız gereken servisleri sıralayalım :
1 . Error Reporting Services
Bu servis programlarınız Bilinmeyen HATA! gibi nedenlerle kapandığı zaman oluşan hata raporunu Microsoft’a göndermeye çalışır.Tamamen gereksiz ve gerçekten kullanmamamız gereken servislerden biridir.
2 . Automatic Updates
Bu servis Windows’un güncellemelerini otomatik olarak arayan ve bilgisayarınza kuran servistir..Bilinçli bir kullanıcı iseniz, zaten sürekli güncelleştirmeleri manual olarak takip eder ve sisteminize kurarsınız.Bu servisi kapatmanız size fazladan yaklaşık olarak 2.967 Mb Ram kazandıracaktır.
3 . DNS Client
Bu servis gezinti yaptığınız web sayfalarında ki dosyaları bilgisayarınıza kaydeder ve bir daha ki gezintinizde daha önce girdiğiniz web sayfalarına ulaşmakta size hız kazandırır.Fakat site yenilendiğinde bunu göremeyebilir ve eski halini dolaşıyor olabilirsiniz.
4. Help And Support
Bu servis size Windows hakkında bazı gerekli bilgileri verir ve size sistemi kullanmanız da yardımcı olur..Kurduğunuz programlarınızı çalıştıramadığınız da veya sürekli olarak sorunlar ile karşılaştığınız da size yapmanız gereken veya çalışmadığına dair bilgiyi veren servistir. yok ben windowsun içini dışını biliyorum diyorsanız bu servisi kapatmanız size hız kazandıracaktır.
5. Messenger
Bu servis Windows’lar arası mesajlaşmayı sağlar.İnternet üzerinden herhangi bir sistemden sizin sisteminize mesaj gönderebilirler.Bolca açığı olan bu protokolü kapatmak size hem hız hem güvenlik kazandıracaktır.
6. Wireless Configuration
Bu servis wireless bağlantılarınızı otomatik olarak sisteminize yüklenmesini sağlar.Eğer wireless kullanmıyorsanız bu servisi kapatmanız size hız kazandıracaktır.
7. Themes
Bu servis ilk olarak Windows XP’de çıkan temaları açmanızı sağlar.Daha renkli bir windows istiyorsanız bu servisi açık tutmanız sizin yararınızadır.Yok ben gri Windows’um ile mutluyum diyorsanız kapatmanız size oldukça hız kazandıracaktır.Bu servis Windows’u en çok yavaşlatan servislerden biridir.
8. Tcp/IP NETBIOS Helper
Bu servis Local Area bağlantılarında kullanılması gereken bir servistir.Örnek olarak Yerel Ağ üzerinden //makinadı olarak bağlandığınız bir makinaya bu servisi kapatırsanız makinadı yazarak bağlanamazsınız.Bağlantı kurmak için //makinaIP şeklinde bağlantı kurmak zorunda kalırsınız.Yerel Ağ kullanmayan kullanıcıların kapatması iyi bir karardır.
9. Telephony
Bu servis yerel ağ veya TCP/IP üzerinden telefon konuşması yapan kullanıcılar içindir.Kapatmanız size hız kazandıracaktır.
10. Volume Shadow Copy
Bu servis scsi disklerinizde Shadow Copy kullanıyorsanız açık kalması gereken bir servistir.Eğer kullanmıyorsanız kapamanız yerinde bir karardır.
11. Remote Registry
Bu servis Regedit dizininize Yerel Ağ dan veya İnternet üzerinden başka kullanıcılarınızın sizin Administrator şifreniz ile bağlanmasını sağlar.Pekte kullanışlı bir servis olmadığı kesindir ve kapatılması yerinde bir karar olur.
12. DHCP Client
Bu servis isminden de anlaşılacağı gibi DHCP kullanılan yerel ağ veya internet ortamlarında kullanılması gereken bir servistir.Eğer DHCP kullanmıyorsanız bu servisi kapamanız size hız kazandıracaktır.Kapattığınız takdirte IP değişikliği yaptığınız zamanlarda sisteminize restart atmanız gerekebilir.
13. NetMeeting Remote Desktop Sharing
Bu servis netmeeting kullancılarının masaüstlerini başka kullanıcılarla paylaşması için gerekli olan servistir.netmeeting kullanmıyorsanız bu servisi kapatmanız size hız ve güvenlik kazandıracaktır.

14. Computer Browser
Bu servis ağdakı bilgisayarların isimlerini güncel tutmak içindir.Bilgisayarınız bir ağda degil ise, tek başına çalışıyor ise disable edebilirsiniz.

15. Fast User Switching Compatibility
Birden fazla kullanıcının aynı bilgisayari kullandığı bilgisayarlarda, bir kullanıcının oturumunu tamamen kapatmadan diğerinin oturumuna geçişi sağlar. Eğer Windows Xp’nizi tek kullanıcı ile kullanıyor iseniz bu servisi disable edebilirsiniz.

16. NVIDIA Display Driver Service
Bu servis nvidia ekran kartı olupta, nvidia nin FORCEWARE driver’ları yüklendiği zaman çalışır. Kesinlikle disable etmenizi tavsiye ediyorum. Hiçbir ise yaramadığı gibi sistem kapanırken beklemeye neden oluyor.

17. Plug and Play
bilgisayarınıza eklenen veya cikarilan donanimlari tarayan servistir. Bu servis usb, fireware gibi portları yaklaşık 10 ms’de (saniyenin onda biri) bir kontrol eder. Eğer bilgisayarınızda donanım değişikliği yapmayacaksanız şiddetle disable yapmalısınız..

18. Print Spooler
yazıcıya gönderilen dosyaların yazıcı kapalı iken ya da yazıcı bağlantısında oluşan sorunlardan dolayı yazdırılamaması gibi durumlarda, yazdırılmak istenen belgeyi hafizada tutan ve daha sonra sorun giderildiğinde yazdırılmasını sağlayan bir servistir.Bilgisayarınızda yazıcınız yok ise bu servisi disable edebilirsiniz.

19. Removable Storage
Bilgisayarınızda usb disk gibi tak-sok depolama uniteleri kullanmanızı sağlayan servistir. Kullanmıyor iseniz bu servisi disable edebilirsiniz.

20. Server
Bilgisayarınızda dosya, yazıcı gibi şeyleri paylaştırmanızı sağlar. Eğer bilgisayarınız ağda değil ise ve paylaştıracak bir şeyiniz yok ise bu servisi disable edebilirsiniz.

21. Task Scheduler
Bu servis bilgisayarınızda ileriye yönelik olarak görevler belirlemenizi sağlar. Mesela bu servisi kullanarak şu gün, şu saatte bu programı çalıştır ya da şu gün şu saatte bilgisayarı kapat gibi görevler ekleyebilirsiniz. antivirusler genelde bu servisi kullanırlar ve bu servis kapalı iken hata ya da uyarı verebilirler.. ama siz antivirusünüze otomatik tarama görevi eklememişseniz ve normal olarak görev eklemiyor iseniz bu servisi disable edebilirsiniz.

22. Windows Image Acquisition (WIA)
Bu servis tarayıcı, dijital fotograf makinesi gibi aygitlardan image almak için kullanılır. Bilgisayarınızda tarayıcı, dijital fotoğraf makinesi yok ise bu servisi disable edebilirsiniz.

23. Windows Time
Bu servis bilgisayarınızın saatini internetteki saat sunucularından otomatik olarak güncellemeyi sağlar. Eğer bilgisayarınızın saatinin otomatik güncellenmesini istemiyorsanız bu servisi disable edebilirsiniz.

Daha fazla servis hakkında bilgi almak için http://www.ss64.com/ntsyntax/services.html sitesini ziyaret edebilirsiniz.

Server’ınızı kurdunuz domaine aldınız ve yeni kurmak istediginiz her programda “Windows cannot access the specified device, path, or file. You may not have the appropriate permissions to access this item”
hatasını veriyor ise update sırasında IE’nin güvenligini arttırmak için kurulan aşağıdaki programın yetkisel kısıtlamalarından kaynaklanıyor.Çözümü için yapılması gereken :

Windows 2003 Server’da Add/Remove Windows Components ‘e gidilir ve “Internet Explorer Enhanced Security component” uninstall edilir. Bazı server’larda logoff login yeterli oluyor olmaz ise restart etmeniz gerekecektir.